Visie

Einde verzorgingsstaat

Veel ouderen maken zich zorgen over hoe het de komende jaren moet. Hoe gaat het met passende persoonlijke zorg en goed wonen met fijne sociale contacten? Die zorgen zijn terecht. Het landschap van wonen, welzijn en zorg is in de 21ste eeuw ingrijpend veranderd, ook in Loppersum. De verzorgingsstaat is onbetaalbaar geworden en heeft ons afhankelijk gemaakt van de overheid.
Gedacht werd dat ‘de markt’ van verzekeringen, woningcorporaties en instellingen die taak van de overheid wel zou kunnen overnemen: zuiniger en efficiënter. Maar dat liep uit op een grote mislukking. Verantwoordelijkheid en zorg voor elkaar werden van burgers afgenomen en geprofessionaliseerd. De oudere werd ‘klant’ en de instelling of verzekering werd ‘leverancier’. De persoonlijke relatie tussen mensen die hulp nodig hebben en hulpverleners werd onpersoonlijk en bureaucratisch.

Van centraal naar lokaal

Decentralisering van beleid naar de gemeente leidt ertoe dat veel wordt verwacht van de mantelzorg. Tegenwoordig echter wonen veel kinderen ver van hun ouders of ze zijn zelf niet meer zo jong. Tegelijkertijd maakte de ‘stille en tevreden generatie’ van tussen twee wereldoorlogen plaats voor nieuwe mondiger generaties. Zij willen de regie houden over hun leven en hun leefomgeving. Zij zijn bereid om ook zelf in actie te komen om te zoeken naar nieuwe vormen van solidariteit. Hulp uit de buurt lijkt nog vanzelfsprekend, maar het is nodig om daar een nieuwe eigentijdse invulling aan te geven. Ouder worden is iets dat bij het leven hoort en van ons allemaal is. Oudere mensen horen tussen mensen van jongere generaties te wonen en te leven. In ons dorp zou het motto moeten zijn: ‘Samen zorgen voor elkaar.’